มีนิทาน ก่อนนอน เป็นกลอนเล่า
ถึงเรื่องเจ้า ครองเมือง บ้าเรื่องกาม
ครองอยู่แคว้น เมืองไตร ใกล้สยาม
เลื่องลือนาม เจ้าบ้า สั่งฆ่าคน
ดูภายนอก บอกบ่ง ใจตรงซื่อ
ในใจคือ อวตาร มารหัวขน
หลอกชาวบ้าน สร้างภาพ ให้กราบตน
ทุกข์เหลือทน คนไตร ใยโง่งม
ยกตัวตน เป็นเทพ เสพวิตถาร
บ้าเรื่องงาน อำนาจ ทำราษฎร์ขม
สร้างลัทธิ อุบาด ให้ชาติจม
แท้คือลม คำลวง มาห่วงใย
ห่วงเหลือเกิน เดินป่า หน้าอาบเหงื่อ
ค่อยช่วยเหลือ เจือจุน ทุนเรี่ยไร
จนประชา หน้าบาน คลานกราบไหว้
มอบดวงใจ ด้วยรัก และภักดี
พันโครงการ บานเบอะ เยอะมากล้น
เยอะเสียจน คนไตร เบื่อนหน้าหนี
บ้างส่ายหน้า บ้างด่า ว่าอัปรีย์
โครงการผี ตรีทูต ให้ตูดบาน
กรรมคนไตร ใยโง่ โชว์ฉลาด
มีนักปราชญ์ มากมาย หลายสถาน
ให้คนชั่ว กดหัว ตัวเสียนาน
ทั้งเรื่องศาล ตัดสิน กบิลเมือง
ชนคนดี กลับพลิก ถูกเป็นผิด
เจ้าลิขิต ชีวิต ให้เป็นเรื่อง
ไม่ถูกใจ ของกู ทำเป็นเคือง
ไม่ชำเลือง ดูตน คนจันไร
เจ้าอยู่ได้ เพราะชน คนไตรเลี้ยง
ไม่พอเพียง เรื่องรวย กอบโกยไว้
ทั้งเรื่องหุ้น ภาษี ที่ของใคร
สร้างเข้าไป เขื่อนน้ำ ให้ช้ำตรม
ผลประโยชน์ มากมาย มหาศาล
โกงแหลกลาญ ผลาญใจ คนไตรขม
เจ้าร่ำรวย นวยนาถ ชาติล่มจม
คนไตรล้ม ซมซาน ขอทานกิน
สี่ปีซ้อน รวยมาก อยากขากถุย
ตั้งหน้ารุย เรี่ยไร กองกฐิน
ได้เงินมา หน้าบาน เหมือนลานบิน
หอบเงินหนี จากถิ่น ที่เลี้ยงตน ..ฯลฯ
จบนิทาน เป็นกลอน เว้าวอนบอก
มิได้หลอก ให้อ่าน พานสับสน
เป็นเรื่องจริง อิงนิยาย ให้ได้ยล
ของเผ่าชน คนไตร ใกล้เมืองเรา..
บทกวีที่ไม่มีตัวตน
